Sunday, July 04, 2010

மூளை..

டபக் டபக் டபக்.. மூன்று குவோட்டர்களை அந்த கோக் இயந்திரத்தில் போட்டான். சதுர வடிவ பொத்தானை அழுத்த, ஒரு ஜீரோ காலரி கோக் ஓட்டை வழியாக குதித்தது.

(வலது மூளை..)

"நேற்று எவ்வளவு அவமானப் படுத்தினான் அந்த வெள்ளைக்கார ஆசிரியன். அவனை சும்மா விடலாமா. மாறி மாறி இளித்தார்களே கூடவே இருந்த மற்ற நாய்கள். நீ என்ன செய்யவேண்டும் என்பதை நான் காட்டுகிறேன் பார்."

கோக்கை உடைத்தான். நுரை தள்ளியது. இரண்டு மடக்குகள் உள்ளே இறங்க கேபினின் (Caffeine) தாக்கத்தை மறு கணமே உணர்ந்தான். ஒரு மாடி ஏறிச் சென்று அந்த ஆலோசனை கூட்டத்தை அடைந்தான். அனைவரும் வந்திருந்தார்கள் ஆசிரியனைத் தவிர. ஐந்து நிமிடங்கள் கழித்து பரபரப்பாக உள்ளே நுழைந்தான் ஆசிரியன். கலந்துரையாடல் தொடங்கிற்று. அவன் மட்டும் மௌனம் காத்தான். பத்து நிமிடங்களுக்குப் பின், .44 மேக்னம் கோல்ட் அனகோண்டா (.44 Magnum Colt Anaconda) துப்பாக்கியை பையில் இருந்து எடுத்து ஆறு ரௌண்டுகள் சுட்டான். மீதமுள்ள கோக்கை பருகிக் கொண்டே சடலங்களை எண்ணத் தொடங்கினான்.





(இடது மூளை..)

"வலது மூளை சொல்வதை கேட்காதே. உன் எதிர்காலமே இந்த ஆய்வை நம்பித் தான் இருக்கிறது. இன்று கூட்டத்தில் பொறுமையாக பதில் அளி. இன்னும் ஒரு மாதத்திற்குள் இந்த ஆய்வை அரும்பாடு பட்டாவது முடித்துவிடலாம். கவலைப்படதே."

ஒரு மாடி ஏறிச் சென்று ஆலோசனை கூட்டத்தில் அமர்ந்தான். ஐந்து நிமிடங்கள் கழித்து ஆசிரியன் வந்தான். கலந்தாய்வு தொடங்கிற்று. மௌனம் காத்தான். பத்து நிமிடம் கழித்து பையில் இருந்து புத்தகத்தை எடுத்து குறிப்புகள் எடுக்கத் தொடங்கினான்.

3 comments:

Vishravars said...

nalla erukku da. oru pudhiya sindhanai. adhai thaandi un kadhai oru screenplay maathiri erukku. vazhthukkal.

Gomes said...

nandraga iruthathu orupakka kathai
puthiya muyarchi thodaravum

arthigomes said...

nice one bro..caught exactly how the little voices in our head talk :)